Αφού λειτουργικά συστήματα όπως το linux μπορούν να εγκατασταθούν δωρεάν σε έναν υπολογιστή, γιατί θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε τα windows τα οποία θα πρέπει πρώτα να τα αγοράσουμε;
Πολλή “ένταση” υπάρχει εδώ ανάμεσα στους λινουξάδες και στους παραθυράτους. Κανένα μαγαζί δεν έχει δικαίωμα να σου πουλήσει με το έτσι το θέλω τα windows όταν πας να αγοράσεις ας πούμε ένα λάπτοπ. Με κατάλληλες τροποποιήσεις, η συντριπτική πλειονότητα των προγραμμάτων μπορεί να παίζει άνετα σε διάφορες πλατφόρμες.
Το ερώτημα τώρα είναι το εξής: γιατί δεν προσφέρονται και τα windows δωρεάν;
Software είναι και αυτά, software είναι και το linux. Από αυτήν την άποψη δε φαίνεται λογική η ύπαρξη χαοτικής διαφοράς στο κόστος παραγωγής τους.
Ας δούμε εναλλακτικά σενάρια. Παίρνεις free από το κατάστημα το λειτουργικό που επιλέγεις. Είτε παίρνεις ένα «γυμνό» λειτουργικό, ίσα να ξεκινά το μηχάνημα και να μπαίνεις στο internet και από εκεί κατεβάζεις το λειτουργικό που γουστάρεις. Είτε υπάρχουν «ειδικά καταστήματα» όπου πηγαίνεις και κατεβάζεις από εκεί –ή ζητάς να σου κατεβάσουν- αυτό που χρειάζεσαι.
Ένας υπολογιστής εξοπλίζεται δυνητικά, εκτός από το λειτουργικό (και έναν browser συνήθως) με πλήθος εφαρμογών: εργαλεία συστήματος, αναπαραγωγής βίντεο και ήχου, προγράμματα γραφείου, επεξεργασίας εικόνων και φωτογραφιών, παιχνίδια.
Τα περισσότερα από αυτά πάλι πρέπει να τα αγοράσεις. Είτε να τα κατεβάσεις από το διαδίκτυο. Είτε να απευθυνθείς στα «ειδικά καταστήματα» που ανέφερα παραπάνω.
Μα θα μου πεις, «κι αυτά τα προγράμματα δωρεάν»; Ας τα πληρώνεις λέω εγώ. Ρίχνεις το ποσό στο ATM π.χ. και στην απόδειξη σου βγάζει ένα κωδικό που θα τον περάσεις στο download. Τι καλό υπάρχει με αυτόν τον τρόπο; Γλιτώνουμε τόνους πλαστικού και χημικά επεξεργασμένων, χρωματιστών, χαρτονιών που χρησιμοποιούνται για το «μουράτο» πακετάρισμα των dvd’s. Συν το χρόνο και τα ενεργειακά αποθέματα και το ξόδεμα ανθρώπινων πόρων για όλη αυτή τη διαδικασία και τη μεταφορά των κουτιών ανά την υφήλιο. ΄Ίσον δηλαδή και μείωση τιμής.
Εύκολα νοητό γίνεται ότι τα «ειδικά καταστήματα» που αναφέρω, θα είναι κάτι ανάμεσα σε internet καφέ και δημόσιες βιβλιοθήκες.
Εύκολα έρχεται και στο μυαλό ότι στη χώρα μας έχουμε και σχετικά ακριβό internet (αν και πέφτουν σιγά-σιγά οι τιμές) και μικρό συγκριτικά ποσοστό κόσμου να ασχολείται με αυτό.
Γράφω πρόχειρα, γράφω ελλειπτικά. Τα παραπάνω είναι εφαρμόσιμα από ‘τεχνικής’ άποψης, η επεξεργασία και υλοποίησή τους δεν είναι δουλειά ενός ανθρώπου.
